3 วันที่ร้อนน 2 คืนที่พระจันทร์เต็มดวง กะเพื่อนๆ สมัย ปวส. โน้นนนแนะ

---

ได้เสียตังค์จนด้ายยย...ไอ้เบนซ์ / ไอ้เหนก / ไอ้เพื่อน / ไอ้ยา / ไอ้รงค์ / ฝน(แฟนรงค์) / แอล(ผู้แนะนำ trip)  ---> ปลายทางของพวกเราคือ เกาะกูด(ใครเป็นคนตั้งชื้อกันละนี่...มนหมายถึงอะไรว้า O_o รึว่ามาจาก "มะกูด" หรือคนชื่อกูดเป็นคนค้นพบ งั้นแล้วเกาะ "พีพี" ละ ... ใครจะพบ พวกเรารู้กานดี )

เอกมัย จุดนัดพบ

---

.......07.30 น. พบกันที่สถานี เอกมัย นะเพื่อนๆ (ตอนแรกจะไปเครื่อง แต่ว่าเครื่องเต็ม...ว้าแย่จัง) ตั้งปุก 05.00 ตื่นจิง 06.30 น.(เยี่ยมจิงๆ...รีบแถบตาย)

07.00 น. นั่งรถไฟฟ้า นั่ง นั่ง นัง ไปจนเกือบ ถึงถานีเอกมัยละ...ไอ้เหนกโทมา...ถามว่าอยู่ไหนแล้ว...ปากดว่าอยู่ขบวนเดียวกันซะงั้น แต่คนละตอน(เราอยู่ตอนหน้า มาถึงก่อนมัน)

07.30 น. around that ถึงขนส่งเอกมัย..ไอ้เพื่อนรออยู่นั่นอยู่แระ และเฉือกซื้อตั่วผิดเวลาซะอีก(มันไม่รู้มันไม่ผิด แต่ทุกคนลงความเห็นแล้วว่ามันผิด มันดันมาเช้ากว่าคนอื่นเอง ช่วยไม่ได้ ... จากเหตุที่มันซื้อตั่วผิดเวลานั้น .. เกือบทำให้พวกเราต้องมีเรื่องกับ พนักงานขายตั่วซะแว้ว เกือบแว้ว(คือจะขอคืนแล้วซื้อเวลาใหม่อะ เค้าไม่ยอม)แต่ดีนะมี  .............คุณป้าใจดีน่ารักอยู่คนนึงมาทำให้พวกเราได้คลี่คลายปัญหานั้น...โดยป้าเค้าใช้ยุธวิธี พูดให้พวกเรางวยงง ด้วยการบอกไปว่า..."ไอ้หนูเอ้ยย...อย่าไปทำอะไรเค้าเล้ยยย...ตอนนี้เค้าก้อมีลูกตั้ง 2 คน" (คำพูดนี้ทำให้พวกเรา งวยงง สมดังใจป้าเหลือเกิน..มันเกี่ยวอะไรกันกับการจะคืนตั่วกันละนี่ T_T กำ พวกผมไม่ได้ไปปล้นนะ)

 

อ้าวว  ขึ้นรถกันได้แร้ววว

---

เค้ารอ...ไอ้รงค์มาช้าสุดเหมือนเคย (หุหุ..มีตัวตายตัวแทนแระ) พอขึ้นรถไปก็ได้ที่นั่ง VIP เลย(หน้าห้องน้ำก้อเพราะมันอะมาช้า ฝรั่งเค้าเอาที่ไปแล้วววว) ก็นั่งๆ กันไป ขุดคุ้ยเรื่องเก่าๆ มาทับถมกัน..ไม่มีใครยอมใคร...อดีตสมัยเป็นหนุ่มน้อยหน้าใส วันทีน(ต)...เรื่องราวกี่เรื่องต่อกี่เรื่องหยิบขึ้นมาคุยกานนนนนนน ยาววววว เหมือนได้กลับไปเป็น วัยรุ่นตอนต้น กันอีกครั้ง(ทั้งๆ ที่พวกมันเริ่มลงพุงกันตามๆกัน) ....เอ้อ...ระยะเวลาจากเอกมัย-ตราด นั้นใช้เวลาประมาณ 6 ชั่วโมง ... เราคุยกันประมาณ 4 ชั่วโมง(สาวฝรั่งนั้งหน้าเราคงจะรำคาญน่าดู แต่คงด่าเป็นภาษาเค้า และเราคงฟังกันไม่รู้เรื่อง) ..........จนหมดเรื่องคุย นึกไม่ออก เพลีย...จนมาถึงในช่วงปลาย ชม.ที่4 ได้เกิดเรื่องระทึกขึ้น กะเพื่อนของเราหนึ่งคนในกลุ่ม โอ๊ะ โอ๊ะ ... ไม่อยากจะเชื่อ มันหื่นได้ไม่เลือกสถานที่...ทั้งๆที่มันนั่งอยู่หน้าห้องน้ำแท้ๆ .... "ในขณะที่มันทำเหมือนหลับอยู่นั้น(มันแกล้งแน่ๆ) ช่วงระหว่างรถเข้าโค้งงงงง...โอ้ว my god --- เพื่อนเลวคนนั้น มันเอาหัวมัน พุ่งเข้าใสทรวงอก หญิงสาวฝรั่งคู่ที่นั่งด้านหน้าเรา เข้าอย่างจัง...แล้วมันแกล้งทำเป็นสดุ้งตื่น told to her ว่า ..Ohh i'am sorry sorry(แต่นัยตามันบอกว่า กูปะสบความสำเร็จแระ)...พวกเราพูดอะไรกันไม่ออก...ได้แต่ อึ้ง อึ้ง และก้อ อึ้งฃ...โถ...เพื่อนเรา...ได้แต่ ฮามัน 555 .... อีก 2 ชั่วโมงที่เหลือ ก็หลาบกานน..

 

เห้ยยย...ถึงตราดแล้ว ตื่น ตื่น ตื่น

---

 ถึงแล้วเหวอ....  good bye and have a good time. 2 แหม่มบอกลาด้วยน้ำเสียงอาฆาต(ก้อเพื่อนมันทำเลวเอาไว้นิ) .. have a good time too. แล้วก็นั่งกะบะไปจนถึงท่าเรือไปถึงที่นั่น มาน 2.30 pm. นัดเรือไว้ 3.00 pm ... นั่งรอ นอนรอ กินติมรอ กินข้าวรอ ถ่ายรูปรอ มาซะ 3.30 pm. โอ้ว....พวกเราเรือมาแล้วววว นั่นไงๆ ... (เหมือนเรือหางยาวเลย มันยาวดีแท้) ทยอยกันลงเรือ ข้างในช่างแคบ และมืด เหมือนเรือดำน้ำเละ ... นั่ง นั่ง นั่ง คุยกันไป ถ่ายรูปกันไป ... และก็นั่ง นั่ง หลับมั้ง ยืนมั้ง(เมื่อย) ...โห...เห็นเกาะไกลๆ นึกว่าใช่ ... ก็แล่นผ่านไปอีก 5-6 เกาะ .. และขณะนั้นเอง มีคนปิดแอร์ .. เพราะคิดว่าใกล้จะถึงแล้ว แต่ทว่า...อากาศเริ่มหมด เนื่องจากคนเยอะ(ประมาณ 50 คนได้) ... จนมีตะโกนมาจากด้านหลังว่า..."คนที่อยู่ข้างหน้าหนะ เปิดหน้าต่างหน่อย ข้างหลังจะตายอยู่แล้ว ไม่มีอากาศหายใจ"(แต่เสียงเรือดังมาก แทบฟังไม่รู้เรื่อง ตะโกนประมาณ 2-3 รอบ) ..พวกเรานั่งอยู่ตรงกลางเรือ ... และขณะนั้นเอง...มีเทพบุตรรูปงาม เปล่งช่วยตะโกนบอกจากกลางเรือ "พี่ครับ คนที่อยู่หน้า เปิดแอร์ให้หน่อยก๊าบบบ ข้างหลังไม่มีอากาศหายใจแล้ววว" ... (เค้านั่งอยู่ข้างๆ ผมเองแระ).... น่าปราบปลื้มเป็นอย่างยิ้งเพื่อนเรา ... ไม่เคยคิดมาก่อนเลยย 

 

ถึงแว้ววววววว เกาะกูด .... เย้!

---

มึดพอดีเล้ยยย 6.30 pm กะจะเล่นน้ำในสระซะหน่อย...อดเลย มีรถมารับไปรีสอด(จำชื่อไม่ได้อะ) ท้องร้องละ กินข้าวเย็นเลยละกัน อาหารรออยู่แล้วว เห็นเค้าจัดอาหารไว้ละ ... หิวจัง กิน กิน กิน กัน ... หร่อย หร่อย หร่อย ... กินเส้ดก็รีบเก็บสัมภาระไปไว้ที่ คฤหาส(ว้าว มันน่าอยู่ทีเดียว ประเดิมกลุ่มแรกเลยย แถมมีจากุสชี่ อีกตะหาก) ของพวกเรา แล้วก็นังรถเตรียมตัวที่จะไป ตกหมึก(เป็นการตกครั้งแรกขอเราเลยย..เคยได้ยินแต่น้องกรุพูด) ....... แล้วก็ได้เวลาเรือออกแล้วววว ไฟพร้อม เบ็ดพร้อม ... ไปกันเลยยย .... ต๊อก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เสียงเรือดัง ... แสงนวลจากจันทร์เต็มดวง สาดส่องลงสู่ผืนน้ำทะเลกว้าง ที่พอจะมองเห็นเส้นขอบอยู่รำไร ... บวกกับลมพัดที่ไม่เคยขาดช่วง หากมีภูเขาน้ำแข็งละก้อ Thaitanic ไงงั้นเลยย(ช้างสำบัดสำนวนจิงจิ๊งเราT_T) ...อ้าววว หย่อนเบ็ดกันได้เลยยย ... เตาพร้อม ไฟพร้อม ...ผ่านไปได้ 20 นาที โอ้ววว...ได้แล้วตัวแรก(ลุงที่มากะเรือแกตกได้หนะ) ตื่นเต้นกันมัก มัก ... น้ำตาไหลพรากกันทั้งเรือ ...ปลาหมึกตัวเป็นๆ มันเป็นแบบนี้เหอเนี้ยะ ... ตาเขียวๆ ตัวขาวๆ วุ้นๆ ลืนๆ (ตัวยาวประมาณฝ่ามือ)... แถมยัง ปี๊ดด..หมึกใสเราอีก บ้าจิงจิง แค่นี้ตูก้อจะดำแย่อยู่แล้ววววว ///

 เพื่อไม่ให้น้อยหน้าคนแก่ พวกเราหย่อนเบ็ด.......51015202530 นาทีผ่านไป...please มากินตูทีเถอะ ... เห็นแต่ว่ายไปว่ายมา ... บัดเดี๋ยวนั้น พระเจ้า...ไอ้รงค์ตกได้ตัวใหญ่มักมัก(ยาวประมาณฟุตกว่าๆได้) ...."โห...สุดยอดไอ้รงค์ ทำได้ไงวะ(ในใจอิจฉาสุดๆ)" ...อยากได้ ๆ มั้งจัง ... ส่วนไอ้เพื่อนก็เกือบได้ เกี่ยวหนวดมัน...แต่หลุดไปซะก่อน(ใหญ่พอๆกะตัวของไอ้รงค์เลยย มันคงเจ็บและแค้นไอ้เพื่อนแน่ๆเลยย) ... แล้วก็มีลูกเรือเค้าตกได้ปลาอะไรก็ไม่รู้ ตัวใหญ่เหมือนกัน 3-4 ตัว ... สรุป คืนได้ก้อได้เยอะอยู่ ปลา 5-6 ตัว หมึก 3-4 ตัว...น้ำจิ้มพร้อม...โห เนื้อมันหวานนนนอร่อยมักมัก .."ร้อน ร้อน .. เห้ย เหลือไว้ให้กูมั้ง ...หยิบมาให้กูด้วยเลยย...เออๆ มันโทรสับอยู่ไม่ต้องให้มันกินหรอก" อิ่ม! แล้วก้อได้เวลากลับ 00.30 am เริ่มง่วงทันทีพอดูนาริกา กลับ ๆ ๆ ๆ ๆ กานนนน .... ปล.ลืมบอกไปว่า ขณะที่เรืออยู่กลางทะเลนั้น มีลูกเรือชายคนนึงทำกระชังเก็บปลาหมึกหลุดมือลงไป(มีปลาและก็หมึกอยู่หลายตัวเลยย) แล้วมันก็ค่อยๆ จมลง ๆ ..แล้วนาทีระทึก มีลูกเรืออีกคน กระโดดลงไป ดำลง ดำลงไป ตามกระชัง...แล้วผุดหัวขึ้นมาจากน้ำ ...โอ้วพะเจ้า...ตกเบ็ดอยู่ข้างๆ อึ้ง ทึ่ง จิง จิง ... กล้าจิง จิง .... ถ้าเป็นเรานะ(ก้อคงทำแบบนั้นเหมือนกันหละ) ... กลับห้องนอน...พุ่งนี้เตรียมตัวไปดำน้ำดูปะการังกัน ดีกว่า...พวกลาว

 

ปะการัง ปะการัง ...

---

"ตื่นกันได้แล้วพวกมึง มึง มึง ... เสียงเพื่อนปลุก ... เห้ยแกล้งไอ้เบนซ์ ดึงผ้าห่มมันเลย(คิดว่าตูไม่ได้ยินรึ ฟาย)" ...ทานข้าวเช้าเสด ด้วยเมนูข้าวต้มทรงเครื่อง...เสื้อชูชีพ+เค้าเรียกอะไรนะที่สำหรับหายใจอะ+ตีนกบ ... รอพวกเราอยู่แล้ววว เอาไปลองใส่กันคนละชุด 9.30 am ...กำหนด 10.00 am(ต้องรอเพื่อนชาวต่างชาติที่นำเงินมาให้เมืองไทยของเรา กะลัง breakfast อยู่ ไปพร้อมกันด้วย) .....เลยลงความเห็นกันว่าไปรอที่ท่าเรือดีกว่า...ไอ้เพื่อนมันอยากโดดน้ำตรงนั้น...ปะ ปะ ... ถึงแล้ววว ...ตรงท่าเรือน้ำก็ใสใช่เล่น เห็นปลาว่ายกันเป็นกลุ่มอยู่....ไม่รอช้า..."เห้ยยย....โดดน้ำกันดีกว่า(ทำเป็นซ่านะ มีชูชีพนิ)" ..."เออๆ เอาดิๆ ...อยากให้เผาอะไรขึ้นไปให้ก่อนโดดวะ " ...ไอ้เพื่อน ตูม!...ไอ้เบนซ์ ตูม!...ไอ้ยา ตูม!...ไอ้รงค์ ตูม! ...น้ำกระจายยย(กลัวตายใส่ชูชีพกันหมดเลย) ... ลึกมักมัก หยั่งไม่ถึงเลยอะ...แต่ครั้งที่ 2 ไม่มีใครใส่ชูชีพเลยยยยยย เยี่ยมมากก(ยกเว้นไอ้ยาT_Tมันว่ายน้ำไม่เป็น) ...สะใจดี เวลาตัวเรากระแทกกะน้ำ จมลงไป แล้วขึ้นมาแบบว่า กลัวตาย 555 ... ครั้งที่ 3 เป็นการโดดหมู่ 4 เทพบุตร ... "พร้อมมม 1 2 3 ไป...โยววววววว...ตูม ตูม ตูม จ๋อม ...(ขนาดตัวอักษร=น้ำหนักตัวผู้โดด รงค์/เพื่อน/ยา/เบนซ์) ..........ต่างชาติมากันพอดี....ไปกันเลยยยยยย ดูการัง and นีโม... ไปถึงจุดแรก เป็นจุดบรรยายเกี่ยวกับหอยมุข เกิดขึ้นได้อย่างไร...และเกาะนี้เอง....ที่ความสะใจ ความสาสมแก่ใจบังเกิดขึ้นกับผม ...  ณ เปลญวน อุ้ยน่าเล่นจัง(ไอ้เพื่อนนั่งอยู่ก่อนละ)

benz : ไอ้เพื่อน ตูเล่นด้วยยยย

เพื่อน : เห้ยยย...เดี๋ยวกูเล่นก่อนนนน

benz : หะ เห้ยยยย....เล่น 2 คนก่อนแล้วค่อย เล่นคนเดียววววว

(พูดไม่ทันขาดคำ หย่อนก้นลงเปลทันที)

เพื่อน : มึงนิ...เห้ยยย ไอ้เหนกถ่ายรูปหน่อยยย

benz : พร้อมยัง...ดันถอยหลังดิ

(ไม่รอช้าดันเปลถอยหลังสุดๆ ...พร้อมกับเหยียดตัวตรงทั้ง 2 คน ปล่อยไปตามแรงโน้มถ่วงของโลก ...ขณะนั้นเอง)

เพื่อน : โอ้ยยยยยยยยยยย(เสียงกรีดร้อง ที่โหยหวน ดูน่ากลัว ของเด็กผู้ชายบ้านนอกคนนึง) หูย หูย วูยยยยย ... ฉี่ ....

benz&เพื่อนๆ : มึงเป็นไร ไอ้เพื่อน (ทุกคนจ้องไปที่สองมือมันกุมอยู่)

เพื่อน : ไอ้เฉี้ยะ...เชือกพันขากูอะดิ อูยยยย โอยยย...ขาแทบขาด

(เชีอกเปลเส้นเบ้อเริ่ม พันใต้ข้อพับหัวเข่ารอบขามัน ... น่าสงสานจิงจิง มันจุกออกมาเลยอะ)

benz&เพื่อนๆ : 555 555 ฮา ฮาวะ หึ้ย...เป็นไงมั้ง เจ็บเป่า ...หูแผลสุดยอด เชีอกมันพันได้ไงวะ

เพื่อน : มึงอะ ไอ้เบนซ์กูบอกแล้ว...ว่าเล่นคนเดียว เล่นคนเดียวก่อน...มึงดันบอกว่าเล่น 2 คนก่อนแล้วค่อยเล่นคนเดียวว...

benz : เอ้าก้อกูอยากเล่นด้วยอะ ไม่รู้ว่ามันจะพันนิ ถ้ากูรู้ ...กรูคงจะเหยียดขาไกว ให้แรงกว่านี้(ยังขำไม่หาย555)

เพื่อน : มึง...ไม่ต้องเลยย วูยยยยย...แสบบบบ

สรุปไม่ทันได้เล่นและก็ไม่มีใครเล่นต่อ เจ็บตัวซะก่อน ซวยไป...(เสดไปอีกหนึ่งราย 555 รายต่อไปไอ้ยา จับกดน้ำ หุหุ )

 

ปะการัง ซะที

---

ลงน้ำซะที...ณ เกาะเดิมที่เกิดเหตุ เค้าเริ่มใส่ชุดลงน้ำกันแล้วววว ไปเลยยย ลงกันดีกว่า.."ไอ้เพื่อน มึงต้องลงนะโว้ยยยย ห้ามงอแง"..."เออๆ"...หลังจากเรียนรู้การใช้อุปกรณ์มาอย่างดี...ทีนี้หละ....เจอของจิง...ว่าแล้วทยอยกันลงน้ำ จ๋อม ๆ ๆ ๆ ..."โอ้ยยยยยย แสบบบ"(ใครจะร้องได้นอกจากไอ้เพื่อน เมื่อแผลฉกรรณ์โดนน้ำเกลือ) ...อะ ใส่หน้ากาก...และอมท่ออากาศหายใจซะ...แล้วกุ้มหน้าลง....ว้าววววววววววววววววววววววว...มันสวยแบบนี้นี่เอง...โลกได้ทะเลน้ำตื้น ตีขาไปกันเลย...วู้ ฉวย ๆ แถวนี้น้ำมันจะลึกหน่อย...เห็นมีคนดำลงไปโดยไม่ใส่ชูชีพเหมือนกันนะ ... แต่ไม่รู้เค้าทำยังไง...กลั้นหายใจมั้ง...เราจะลองทำดูบ้าง..ก็ไม่ได้ งง(มานึกได้อีกที เอ้าก็ตูใส่ชูชีพอยู่นิ มันก็ลอยอะดิ แย่จังเรา) .... ถ่ายรูปๆ .. ดำ ดำ ดำ.."เห้ยปะการังมีสีด้วย"..."เห้ยนั่นปะการังเขากวางปะวะ" ....หนุก ๆ ว่ายสำรวจกันกันเพื่อนๆ ได้นักพัก 30 นาที.....ไอ้เวลาย้ายไปอีกเกาะ ซึ่งไกลโคดเหมือนกัน นังเรือประมาณ 45 นาที...ต๊อกๆ ๆ ๆ ...(ไม่ใช่ speed boat นะ) ..... พอมาถึงอีกเกาะ...WOW...เกาะนี้คนเยอะดีแหะ.....เป็นเกาะเล็กๆ เอง ... แต่คนเยอะจัง เรือเข้าออกเป็นว่าเล่น...ลงกันเลย..."โอ้ยยยยย(ไอ้เพื่อนอีกตามเคย)" ...พอลงไปแล้ว....เกาะนี้สวยกว่าเกาะโน้นอีกอะ....เห็นปลาแบบว่าวันพีช ทูพีช ว้ายกันเกลื่อน ตาลายไปหมด...แทบโงหัวไม่ขึ้นเลยยย(บ้าไปละ พอๆ บางทีก็เจอพะยูน ตัวเบ้อเริ่มแหนะ เหอๆๆ)คุ้มค่ากับการนั่งเรือมาจิง จิง..... มีปลาเยอะเลยยยยย แหวกว่าย เอามือไล่จับ โดนหางมันนิดๆ มันเยอะจิงๆ นะ ปลาอะ มีหลายพัน(แต่ไม่เห็นนีโมนะ หรือเราดูไม่ออกก็ไม่รู้) .... น้ำตรงนี้ตื้นกว่าด้วย ...ปะการังเห็นชัดกว่า เยอะด้วย หลายสี หลายแบบ(ไม่รู้จักหรอก ถ้ามีกล้องถ่ายใต้น้ำไปด้วยก็ดีดิเนอะ)...แต่มีปะการังบางอัน ที่มีร้องรายการแตก หรือว่าหักเหมือนกัน....เห็นพี่เค้าบอกว่า..เวลาคนทิ้งสมอเรือ ..บางทีมันก็มีไปโดนบ้าง แต่เดี๋ยวนี้มีการกั้นขอบเขตแล้ว....จะไม่มีแตกหักแบบนี้อีกแล้วหละ(เยี่ยมไปเลย) ...."เบนซ์ๆ ไปว่ายรอบเกาะกัน"(ไอ้เพื่อน)..."จะดีเหอ...เออๆ ไปดิ"(มันคิดล้างแค้นกูป่าววะ ตายที่นี่อะเหรอ ไม่เอานะ กูสู้ตาย) ...ขากบ ขาเป็ด นิมันช่วยให้ว่ายได้เร็วดีจิง จิง..ชอบ ชอบ...ว่ายไป ๆ ๆ ๆ ...เห็นปะการังเยอะเลยยย พอว่ายไปครึ่งเกาะอีกด้านนึง ...ไม่ค่อยมีคน ไม่มีเลยก็ว่าได้...มีกันอยู่ 2 คนเอง...เราแต่มัวหยุดดูปะการัง ไอ้เพื่อนเลว ว่ายนำไปก่อนละ(ไอ้นี่ไม่รอตูเลย)...ก็พยายามว่ายตามไปให้เร็วที่สุด...พอตะแคงคอไปดูมันอีกที...เห็นมันทำอะไรก็ไม่รู้ ขุกขิกๆ ตรงเนินโขดหิน..(เอ..ท่ามันแปลกๆ นะ)...เราลองไปจับหินที่มีหอยติดอยู่....โห...คมมักมัก...เลยต้องว่ายหลบอ้อมมาอีกด้านนึง...พอไอ้เพื่อนหลุดออกมาจากตรงนั้น..."ไอ้เพื่อนมึงไปตรงนั้นทำไม หอยคมจะตายยย" / "เออดิ...บาดตูเนี้ยะมะกี้ เลือดไหลเลยย ตอนแรกตูก็หลบได้หละ แต่คลื่นอะเดะ พัดกูไปโดนอะ" / "555..ถึงว่า กูเห็นมึงท่าทาง แปลกๆ 55 ฟายย" .....40 นาทีผ่านปายยยย ได้เวลากลับแล้วหละ....ขึ้นกันดีกว่า....เตรียมกลับไปกินหารเย็นที่เกาะกูด กันดีกว่า.......หิวแล้ววว(ขณะที่ขึ้นเรือ ก็มีปลาหมึกย่างให้กินด้วยยย หร่อยๆ แต่ได้กินหน่อยเดียวเอง)

พอไปถึงที่รีสอด ...แวะเล่นน้ำทะเลที่หาดอีกนิดดีกว่า...ด้วยการ พายเรือ คะยัก ... ว้าว ถ้าคลื่นแรงๆ นะเจ๋งเลยย....เรา(หน้า)+เพื่อน(กลาง)+เหนก(หางเสือ) ...อ้าวไปกันเลยย...พายไปนิดนึง...เจอสาวๆ(หรือว่าไม่สาวแล้วนะ) จับเรือเราพลิกอะ คว่ำซะเปียกหมด 3 คนเลยยย....ร้ายฉิง ฉิง.... ก็พายไปเรือยๆ ไกลเหมือนกัน... ไอ้เราก็คิดว่าน้ำมันจะลึก พอเอาพายหยั่ง จิงๆ แล้วตื่นประมาณ อกเอง....กลัวแทบแย่....พอพายเรือเสด..โน้นเลยยย สระว่ายน้ำ...เย้...ได้ว่ายสักที...กระโดดด้วย...ไอ้เพื่อน กะไอ้ยาล่วงหน้าไปก่อน......พอเราตามขึ้นไปเห็นไอ้ยานั่งเหมือนเหนื่อย หน้าแดงๆอยู่..."ไอ้ยา มึงไมไม่ลงอะ" ไอ้เพือนตอบ "ไอ้ยามันจมน้ำมะกี้นี้เอง...ตอนแรกกูก็นึกว่ามันแกล้ง..แต่พอดูอีกที มันทำท่าตะกุย น้ำกระจาย จนน้ำกะเด็นไปโดน แหม่ม ที่นั่งอยู่ริมสะ" ...อ๋อ มันเป็นงี้นี่เอง...ไอ้เพือนก็เลย อาสาสอนให้...เริ่มท่าหมาก่อนเลยยย..."ว้าววว นายทำได้..." ทีนี้หละไม่มีวันจมละ... ปะ ขึ้นไปอาบน้ำฝักบัวกันดีกว่า...กินข้าวกัน

 

อาหารเย็นนนนนนน

---

ปูตัวเบ้อเริ่มเลยยย หลายตัวด้วยยย ปลาหมึก ต้มยำทะเล กุ้งตัวใหญ่ๆ...อืมมม อะไรอีกอะ จำไม่ได้แล้วอะ หรือว่ามีแค่นี้วะ ... ช่วงนี้ห้ามใครชวนตูคุยเด็ดขาด...ไม่งั้นตัดเพื่อน...แกะๆ กินๆ แกะๆ กินๆ ...ดืมมมม เอ้า....ชนหน่อย...แด่ แผลที่เกิดขึ้นในวันนี้ 555(ลืมบอกไปว่า ตอนเราโดดน้ำกัน แล้วตอนปีนขึ้นท่าเรือ เจอหอยปาดขาด้วย หลายแผลมักๆ เลือดไหลไม่ยอมหยุดเลยย ยังเป็นแผลเป็นอยู่เลย ตอนนี้ เศร้า) ...พอรู้สึกว่าท้องแน่นละ ...เราก็เริ่มชวนคุย..เหอะๆ อิ่มจัง....นั่งกินกันซะดึก บวกกะ drink นิดหน่อย ...หลังจากนั้นมีโชว์กะบองไฟ กะลูกตุ้มไฟ ...สวยดี...เหมือนเค้ามีลูกไฟอยู่ในกายเค้าเลยยย(ถ้าอยากเห็นต้องไปดูที่รูป จับภาพมาได้หลายแบบมาก) ... ดึกแล้วววว ได้เวลาเข้านอน...แต่วันนี้ไม่ได้นอนที่ คฤหาส ที่เดิมนะ วันน้ไปนอนบ้านพนักงาน...เพราะว่าที่มันเต็มเราจองได้แค่วันเดียว...เอะหรือว่าตังค์เราไม่พอนะ  กลับไปถึงห้อง...ก้อสลบไปตามๆ กัน มีสาวๆ นั่งกินหนม...เรากะไอ้เหนก นั่งเล่น กีต้าร์ ...สินละปิน สะไม่มี

 

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา

---

เช้าแล้ววว อาบน้ำ เก็บสัมภาระ..ไปกินข้าวกันดีกว่า...เช้านี้เป็น breakfast (ของคุ้นเคย my mom ทำให้กินอยู่บ่อยไป) .... กินเส้ด ถ่ายรูปนิดหน่อย เตรียมตัวกลับไปยังจุดเริ่มต้นอีกครั้ง  ขอกลับนั่ว speed boat ...เร็วมัก มัก ชั่วโมงเดียวเอง(ขามาตั้ง 3.30 ชม. โน้นแนะ) ร้อนมากกก...ลมแรงงง(แต่ไม่ใช่ปัญหาสำหรับการถ่ยรูปเลยย) ถึงท่าเรืออีกท่านึง มีรถรับไปที่ ขนส่ง จ.ตราด ...ก่อนขึ้นรถ ไอติมกันคนละแท่ง ก่อนเลยยย ...ร้อนนนน ...ซื้อของฝากนิดหน่อย...แล้วก็ขึ้นรถ นั่ง นั่ง ดูหนังบนรถเปิดเรื่อง snake on the place ชอบซะด้วย งูอะ...เห้ออ ...แต่ก็อยากดู ดูๆ ไป ก็แหยงๆ ไป...พอมาถึงช่วงกลางๆ เรื่อง "เห้ยยยย!" (โห..มองกันทั้งรถเลยยยย อายจิงจิง ดังมาก ไอ้เหนกก็ไม่ช่วยกรูเลยยย ขำอย่างเดียว) ...นั่งไปหลับไป จนถึง สถานีเอกมัย เวลาประมาณ 7.00 pm ได้มั้ง...."บ้าย บาย" (ไอ้ยา กะแอลขึ้น Taxi กลับไปก่อน) ...เหลือ ไอ้รงค์+ฝน / ไอ้เหนก / ไอ้เพื่อน / และไอ้หล่อ ..นั่งรถไฟฟ้ากลับกานนน ... ไอ้รงค์+ฝน+เพื่อน(อนุสาวรีย์) ไอ้เหนก+เรา(หมอชิต) .......เข้าสู่เมืองหลวง ด้วยพลังงานที่ชาร์ตมาอย่างเต็มเปี่ยมมมม.......

 

ลาก่อน เพื่อนเก่า ที่เกาะกูด...